Sluit venster
zondag 1 februari 2015
Nooit tevreden?

Het begin van een nieuw jaar staat voor veel mensen vaak in het teken van verlangen. Met daarbij vaak de welbekende goede voornemens als: meer bewegen, afvallen, meer tijd voor onszelf etc. En na zo’n drukke maar gezellige decembermaand ben ik zelf ook wel weer toe aan meer structuur, beweging en weer een normale maaltijd.

Ik ben wel altijd benieuwd waarom we die goede voornemens en verlangens hebben. Doen we het om aan anderen te laten zien hoe mooi en gelukkig we zijn? Er goed uitzien en een goed leven zijn vaak onlosmakelijk met elkaar verbonden. Maar wie bepaalt dan wat mooi is en wat niet? En is schoonheid (en dus geluk) iets wat een ander bepaalt, of jijzelf?

In de winkels vind ik het bijzonder om te ervaren hoeveel het passen van een grotere maat en het zien van jezelf in de passpiegel doet met iemands humeur en eigenwaarde. ‘Italiaans zeker? Dat valt altijd klein, of jee ik ben echt dik geworden’… Het heeft vaak zoveel effect dat we ons spontaan 5 kilo dikker vinden dan toen we de winkel binnenkwamen.

Verlangens hebben is mooi, dromen over iets (wat misschien wel onbereikbaar is maar heerlijk om over te mijmeren), ambities. Maar aan de andere kant maakt het ook dat we soms vergeten hoe mooi we al zijn.

Want waarom zien we vaak pas 10 jaar later hoe mooi we waren toen we nog jonger waren? Zit geluk niet in onszelf en begint het niet bij het nú al houden van jezelf? Een mooi verlangen voor 2015? Be you, you're beyoutiefull!