Sluit venster
dinsdag 26 augustus 2014
Terug naar de basis

Ik ben dus na de reis en na 10 jaar werkervaring en afgeronde opleidingen, bij Arthur&Willemijn in dienst getreden. Ik startte als greeter; oftewel het begroeten van mensen, achter de kassa staan, goederen uitpakken en prijzen, etc...

En tja als schoondochter en partner wil je natuurlijk niet meteen protesteren. Veel mensen in mijn omgeving snapten mijn keuze niet en ik moet je eerlijk zeggen dat ik ook momenten heb gehad waarop ik begon te twijfelen.

Totdat er een mevrouw naar me toe kwam en vroeg of ik haar kon helpen. Tuurlijk! Ze wilde de set van de paspop graag passen. Ik vroeg welke maat ze had, mevrouw antwoordde dat ík dat toch moest weten. Helemaal gelijk had ze natuurlijk, maar ik had geen flauw idee en op de gok en een boel vrouwelijke intuïtie heb ik een maat gepakt. Woest ging daarna het gordijn open, het paste niet… Nog een keer gokken en toen kwam ze het pashok weer uit, het paste, maar ik dacht alleen maar hoe krijg ik haar zo snel mogelijk dat hok weer in. En stel dan nu Sander of mijn schoonouders binnenkomen, dat kan echt niet….

Wat een gezweet… Ik, die dacht dat iedereen toch wel in een winkel kon helpen. En hoezo uitpakken en alleen begroeten, een beetje adviseren kan toch iedereen? Nou nee dus. Die deksel kreeg ik in mijn eerste week al op m’n neus. Het is een echt vak, wat veel verder gaat dan wat ik ooit dacht. Ik begreep dat ik moest beginnen bij de basis.

En die mevrouw, ik hoop dat ze inmiddels weer terug is geweest bij Arthur&Willemijn en dat ze op ‘onze’ manier is geholpen, en dat ze weet dat het dus maar eenmalig was dat je door zo’n rood en zwetende zenuwpees werd geholpen.

Liefs, Willemijn