Sluit venster
maandag 15 september 2014
Van de tweede linie, naar het front

Na een jaar ervaring te hebben opgedaan in het omhoog houden van alle ballen als moeder, partner, werkende vrouw, klein-, schoon- en gewoon dochter, zus, vriendin, schoonzus vond ik dat het tijd werd om weer eens wat nieuws aan te gaan.

Ik bedoel ik had mezelf weer gevonden en ben een echte boogschutter dus ik hou van avontuur :). Over het algemeen ben ik iemand die eerst nadenkt voordat ik wat doe maar wanneer ik enthousiast ben kan ik ook wel impulsief zijn.

Tijdens een seminar had mijn schoonvader Arthur zijn oog laten vallen op een masterclass en had aangegeven dat onze organisatie hierin wel interesse had. Al snel werd er contact opgenomen en kreeg ik de trainer aan de lijn. Enthousiast als ik was gaf ik aan dat ik hoopte dat ik deze training mocht volgen en ja hoor, ik mocht het gaan doen. 7 dagen training met verschillende ondernemers uit de branche.

En waar ik zo enthousiast mee startte resulteerde op dag 1 al in een verhitte discussie met een van de trainers. Hmmm… Misschien iets te enthousiast… Op weg naar huis keek ik mezelf eens in de binnenkijkspiegel van de auto aan en realiseerde ik me dat ik keihard met mezelf werd geconfronteerd. Ik heb nogal vaak ergens een mening over maar durf er vervolgens niet zelf achter te gaan staan. Werken vanuit de tweede linie wordt dit ook wel genoemd :). Dit leverde mij regelmatig ook heel wat frustratie op omdat ik zag dat anderen dat lef wel hadden en ik niet.

Dus bij de tweede dag had ik mezelf voorgenomen dat ik dit maar eens moest aangaan. De opdracht was om een collage te maken over hoe ik naar Arthur&Willemijn als organisatie keek, naar mezelf en naar de toekomst. 

Als je gewend bent om altijd vanuit de tweede linie te werken maakt het dat je dit altijd wordt verteld en dat je je hierin aanpast. Maar nu mocht ik mijn eigen mening en gedachten delen. Ik voelde me veilig genoeg om mijn visie te geven en het te presenteren. Na afloop kreeg ik te horen dat ze het gaaf vonden dat ik meer van mezelf liet zien. Hoezo dacht ik in eerste instantie, maar ineens realiseerde ik me dat wat er in mijn hoofd afspeelt vaak niet wordt gezien of begrepen omdat ik het gewoonweg niet uit durf te spreken. Steeds meer werd ook duidelijk wat de rode draad uit mijn verleden is geweest en waar ik energie en plezier uithaal in mijn werk, sommige noemen dat ook wel hun passie.